Dr. Jozef Weyns

Dr. Jozef Weyns

Jozef Weyns (Heist-op-den-Berg, °1913 - Genk, +1974) studeert af als onderwijzer aan de Normaalschool te Lier, waarna hij het diploma van licentiaat in de Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde behaalt.

In 1946 promoveert hij tot doctor in de Kunstgeschiedenis en de Oudheidkunde met een proefschrift over de plastiek in het Neder-Congogebied.

Zijn belangstelling gaat uit naar heemkunde in al haar dimensies en door zijn vele voordrachten en publicaties geniet hij een grote bekendheid.

In 1957 wordt hij de eerste conservator van het Vlaamse Openluchtmuseum Bokrijk. Hij ontwerpt de algemene aanleg volgens het  nederzettingsprincipe. Gebouwen worden namelijk ingeplant in hun eigen landschappelijk kader. Ze zijn omringd door hun kleinschalige omgevingselementen zoals hagen, een bornput, de moestuin en de boomgaard, een biehal, het bakhuis.... 

De andere openluchtmusea in Europa volgen dit voorbeeld.

Zijn grote deskundigheid blijkt ook uit het in 1974 postuum uitgegeven vierdelige naslagwerk Volkshuisraad in Vlaanderen. Dit standaardwerk is een encyclopedie van de materiële volkscultuur en heeft een uitzonderlijk wetenschappelijke waarde. 

Als voorzitter van het Verbond voor Heemkunde groeit hij uit tot een belangrijke pionier van de heemkunde in Vlaanderen, en daarbuiten. 

Echtgenote Paula Weyns-Mijlemans zorgt er na het overlijden van Jozef Weyns voor dat zijn nalatenschap niet verloren gaat. Zij verzorgt onder meer de heruitgave van Volkshuisraad in Vlaanderen in 1999.

In Beerzel is er een straat genoemd naar dr. Jozef Weyns en ook de Basisschool in de Jan de Cordesstraat draagt zijn naam.